Plotseling opgericht tijdens een verjaardagsfeest van Onno (25 januari 1987).
Het feest werd gevierd in een kroeg (de Vlaamsche Reus in Wageningen) Toen werd er voor de lol gespeeld. Daar kwamen optredens uit en moest het wel een band worden. Omdat elk bandlid altijd en eeuwig een zwart leren jack droeg was de naam Black Jacks snel geboren. Onno Kelk (gitaar) en Johan Coenen (bas) waren al jaren — vanaf hun 15e - beste vrienden; Arnold Steenbrink (zang) en Koos Hoepel (piano en orgel) waren bekenden uit het muzikale circuit en zouden vanaf dat moment hun muzikale bandlidmaatschap niet meer opzeggen.
Het tweede optreden was opnieuw in de Vlaamsche Reus en er is daarna nog minstens 15 keer in de Vlaamsche Reus opgetreden.
Wat als een grapje begon liep danig uit de hand.
De onderstaande foto uit 1988 is door organisator Cees van Leeuwen gemaakt toen er voor de 1e keer op de Utrechtse Bluesroute werd opgetreden. De band stond op de werf pal voor het Rembrandtheater. Op de Oude Gracht en in de straten er naar toe ontstond een gigantische verkeerschaos vanwege het publiek dat niet meer doorstroomde, maar toestroomde! Cees is hierover achteraf bij de autoriteiten op het matje geroepen. Het feest dat Bluesroute heet werd daarna nog vier keer herhaald, in 1989,1990, 1992 en 1993.
Hoogtepunten in de ruim 600 optredens waren o.m. indrukwekkende optredens in Duitsland (Balver Höhle en Under the Bridge) vanwege de muzikale beuk die er gigantisch inzat en het goede contact met het in grote getale gekomen publiek. Ook een optreden op de Grote Markt in Den Bosch tijdens Jazz in DukeTown waarbij een Britse bluesgigant fijntjes de hoek werd ingespeeld behoort tot de wapenfeiten.
Alsof muziek geen oorlog zou kunnen zijn...
De band heeft de afgelopen 20 jaar op alle grote en heel veel kleine kleine (blues- bier) festivals in Nederland gespeeld en met succes; een trouwe schare fans duikt geregeld op bij de concerten. De vaste kern van de band is altijd gevormd door Arnold Steenbrink (zang), Koos Hoepel (piano en orgel) en Onno Kelk (gitaar). Zij werden op bas aangevuld door resp. Johan Coenen, Michael Bürger, Michiel Wijdeveld, Gerbrand Pot en Ronald Krom.
Op drums deden afwisselend Ivo Vorage, Maarten van Bakel, Gerard Bouwmeester, Hans van den Hurk, Marcel van Cleef, Rens Hardijzer en Maarten Kruiswijk mee.
Ook hebben er geregeld gastsolisten meegespeeld om de optredens extra kracht bij te zetten. Zo hebben o.m. Hans Dulfer, Michael Güstdorff, Machiel Scholder, Max Teawistle en Dick Remelink (Ekseption) hun muzikale bijdrage geleverd. Op vocaal gebied waren het Marian Bredee, Ted Gerrits en Ziggy die meededen.
Het repertoire van Jumpin’ Arnold & the Black Jacks bestaat uit bekende songs uit de rijke historie van de blues die met een ontegenzeglijk eigenzinnige saus worden overgoten. Ga naar de muziekkamer en je begrijpt meteen wat er bedoeld wordt.
De organisatie van bluesfestival Oldenzaal wilde iets speciaals. Dat kon:
Voor die gelegenheid werd zangeres Marian Bredee voor een gastoptreden uitgenodigd. Het zangduo Marian en Arnold zong de sterren van de blueshemel.
Alsof ze nooit anders deden.
Ook in Duitsland werd de energieke blues van de band enthousiast ontvangen. In Bocholt werd drie keer in Doch Du opgetreden. Twee voorprgramma's (Chris Farlow en Bernard Allison) en 1 x als hoofdprogramma. Zie de recenties:
Het voorprogramma van Bernard Allisson (de zoon van Luther Allisson):
juni 1993. Het optreden in de grot van Balver Höhle was hoogtepunt van alle hoogtepunten. De foto's en commentaren spreken voor zich.
Direct na afloop van het optreden in de Balver Höhle werd de band gecontracteerd voor het muziekfestival Under the Bridge in het Duitse Arnsberg.
| Next |